มหัศจรรย์แห่งรัก

        ดุจความรักที่ไม่เอื้อมอาจแหวกสายธารไปไกล้ชิดเงา

        เมฆบนฟ้าคอยตั้งเค้าเปลี่ยนรูปเงาไม่ยอมหยุดนิ่ง

        ใจของคนไหวกว่าทุกสิ่งเปลียบปอยเมฆผกผันเพียงชั่ววัน

(ช)  ค่ำบางคืนไม่กล้าเมาแต่ตอนนี้เราไม่เมาไม่ได้

       เพราะความรักที่พลัดพลากไปยากเกืนใจจะตัดได้ลง

        คงเป็นเพราะสวรรค์ไม่ส่งนรกไม่สร้างรักจึงจางร้างใจ

        เหลือแต่ตัวบาปรักร่วมกายหล่นจมลงในสายธารที่สิ้นหวัง

*     (ญ) กิ่งไผ่ไหวเอนพัดเบนตามกระแสลม 

       (ช) ในราตรีที่ขื่นขม โอ้สายลมเพียงลำพัง

       (ญ) น้ำค้างพร่างพรู คล้ายหยั่งรู้ความอ้างว้าง

        (ช,ญ) ของราตรีที่เปราะบาง หยาดน้ำค้างต่างน้ำใจ

**     (ช) ดอกไผ่บานพยานแห่งรักบานเพื่อลาจากเจ้าจงปล่อยว่าง

              ความเข้มแข็งจะคอยเข้าข้างความอ่อนแอจะต้องแพ้พ่าย

        (ญ) ดอกไผ่งามเบิกบานในใจยังเฝ่าเกฟ็บไว้เพื่อใครคนนั้น

               นานเท่าใดก้ไม่สำคัญจะคอยเติมฝันถึงวันที่ดอกไผ่บาน

ซ้ำ( * , ** )

         (ช+ญ) นานเท่าใดก้ไม่สำคัญจะคอยเติมฝันถึงวันที่ดอกไผ่บาน

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก